Złe Lody

Złe Lody — Kooperacyjna Gra Akcji dla Dwóch Graczy

Złe Lody to kooperacyjna gra akcji przeznaczona dla dwóch graczy, w której sterujecie lodowymi postaciami i pokonujecie przeszkody w wakacyjnej scenerii. Gracz 1 używa klawiszy WSAD z akcją na F, gracz 2 — strzałek i spacji. Ocena 2.5/5 przy 2 recenzjach to najniższy wynik w całym batchu — i po 20 minutach grania rozumiem, skąd ta ocena.

Jak wygląda rozgrywka w Złe Lody?

Dwaj gracze sterują postaciami lodów i wspólnie pokonują platformowe wyzwania na jednym ekranie.

Mechanika to klasyczny co-op platformer — obaj gracze muszą dotrzeć do wyjścia z poziomu, często współpracując przy rozwiązywaniu zagadek środowiskowych. Jeden gracz może stanąć na platformie, żeby drugi przeskoczył wyżej. Format przypomina gry typu Fireboy and Watergirl — dwie postacie z różnymi kontrolerami na jednej klawiaturze. Rozgrywka single-player nie istnieje — gra wymaga drugiego człowieka przy klawiaturze. Próbowałem grać jednocześnie dwoma rękami na obu zestawach klawiszy — dało się, ale wymagało akrobatyki palców godnej pianisty.

Czym Złe Lody wyróżniają się na tle innych gier na 2 osoby?

Tematyka lodów jako postaci grywalnych to nietypowy wybór, ale gra nie wykorzystuje tego pomysłu dalej.

W odróżnieniu od Fireboy and Watergirl, gdzie elementy ognia i wody wpływają na mechanikę (woda gasi ogień, lawa niszczy wodę), tutaj lody nie mają żadnych unikalnych zdolności wynikających z tego, czym są. Mogłyby być postaciami rycerzy, astronautów lub kotów — na rozgrywkę nie miałoby to wpływu. Zmarnowany potencjał tematyczny. Lody mogłyby się topić pod wpływem ciepła, twardnieć w zimnych strefach, sklejać się w combo — nic z tego tu nie ma. Gra z kategorii akcja powinna oferować więcej niż generyczny platformer z naskórkiem lodowym.

Co nie działa w Złe Lody?

Fizyka skoków jest niespójna — identyczny skok daje różną wysokość w zależności od pozycji na platformie.

To klasyczny objaw uproszczonego silnika fizyki, gdzie collision detection na krawędziach platform działa nieprzewidywalnie. Zdarzało mi się spaść przez platformę, na której stałem sekundę wcześniej. Grafika jest kolorowa, ale pozbawiona detali — tła wyglądają jak szybkie szkice w edytorze graficznym. Dźwięki są generyczne: dwa efekty (skok i zebranie przedmiotu) powtarzane w kółko. Przy ocenie 2.5/5 gra jest poniżej średniej i szczerze mówiąc — ta ocena jest łaskawa. Moim zdaniem zasługuje na 2/5 za niedopracowaną fizykę i brak wykorzystania tematyki.

Dla kogo są Złe Lody i czy warto po nie sięgać?

Gra celuje w duety graczy szukających krótkiej kooperacyjnej rozrywki przy jednym komputerze.

Jeśli masz przy sobie drugą osobę i 10 wolnych minut — Złe Lody dadzą się przetrwać. Jako samodzielny tytuł — nie. Poziomy są krótkie (30-90 sekund każdy), ale mało zróżnicowane. Wakacyjna estetyka z lodami i plażowymi elementami jest spójna wizualnie, choć nie porywająca. Po 6 poziomach mój współgracz stwierdził: czy jest coś innego? — i przeszliśmy na Imprezę Stickman 4 Gracz, która oferuje więcej zabawy w trybie wieloosobowym.

Jak najlepiej grać w Złe Lody we dwoje?

Komunikacja między graczami jest ważniejsza niż refleks — uzgadniajcie ruchy przed skokami.

Na platformach wymagających koordynacji (jeden gracz przytrzymuje przycisk, drugi przeskakuje) brak synchronizacji oznacza upadek i restart. Gracz 1 (WSAD + F) ma mniej wygodny układ klawiszy niż Gracz 2 (strzałki + spacja) — lewa ręka na WSAD plus sięganie do F wymaga niewygodnego rozstawienia palców. Uważam, że zamiana F na E byłaby ergonomicznie lepsza. Jeśli szukasz lepszych gier kooperacyjnych, Ninja W Przylądku oferuje bardziej dopracowaną mechanikę w podobnym formacie.