Super W Górę

Super W Gore -- platformowka wspinaczkowa z klasycznym sterowaniem

Super W Gore to platformowka typu vertical climber, w ktorej celem jest wspinanie sie jak najwyzej za pomoca klawiszy strzalek. Ocena 4.0/5 przy 3 recenzjach sugeruje przyzwoita jakosc, choc przy tak malej probie trudno wyrokowac obiektywnie. Po kilku sesjach musze przyznac: gra ma cos, co sprawia, ze klikasz "jeszcze raz".

Jak dziala sterowanie w Super W Gore?

Calość opiera sie na klawiszach strzalek -- lewo, prawo do ruchu bocznego, gora do skoku.

To minimalistyczne podejscie do sterowania, ktore eliminuje bariery wejscia. Nie ma dodatkowych przyciskow, kombinacji klawiszy ani specjalnych umiejetnosci. Jeden skok, jeden kierunek, jedna szansa. Jesli spadniesz, zaczynasz od nowa. W pierwszej sesji dodarlem do dwudziestej platformy i spadlem przez zle wyliczony skok -- frustrujace, ale uczciwe. Gra nie oszukuje: kazdy blad jest Twoj.

Co wyroznia Super W Gore na tle innych gier wspinaczkowych?

Platformy sa generowane proceduralnie, wiec kazda sesja rozni sie ukladem przeszkod.

Proceduralna generacja poziomow oznacza, ze nie mozesz nauczyc sie mapy na pamiec -- musisz reagowac w czasie rzeczywistym. To fundamentalna roznica w porownaniu z grami, gdzie poziomy sa statyczne i mozna je "zahaczyc" po kilku probach. Pixel-perfect collision jest tu kluczowa: krawedz platformy to krawedz -- nie ma taryfy ulgowej, nie ma coyote time (opoznionego skoku po zejsciu z platformy), ktory jest standardem w bardziej dopracowanych platformowkach.

Moim zdaniem brak coyote time to swiadoma decyzja projektowa, nie niedorobka. Gra chce byc trudna. I jest.

Jakie sa najwieksze problemy Super W Gore?

Grafika jest skrajnie minimalistyczna -- jednokolorowe prostokąty na jednokolorowym tle.

Nie oczekuję szczescianu graficznego od gry przeglądarkowej, ale nawet proste cienie pod platformami albo gradientowe tlo poprawilyby czytelnosc. Druga sprawa: brak tablicy wynikow. W grze, gdzie jedynym celem jest wspinanie sie jak najwyzej, brak zapisu najlepszego wyniku to powazne niedopatrzenie. Trzecia wada: na mobilce gra nie obsluguje wirtualnych strzalek -- potrzebujesz fizycznej klawiatury, co eliminuje wiekszosc smartfonow.

Probowalem podlaczyc klawiature Bluetooth do telefonu -- dziala, ale to nie jest scenariusz, na ktory typowy gracz casualowy jest gotowy.

Ile trwa sesja w Super W Gore i jaka jest trudnosc?

Srednia sesja trwa 1-3 minuty od startu do upadku.

Difficulty curve rosnie wykladniczo -- pierwsze 10 platform to rozgrzewka, nastepne 10 to wyzwanie, a powyzej 30 gra staje sie bezwzgledna. Platformy sa wezsze, odstepy wieksze, a niektore poruszaja sie na boki. Po 15 sesjach moj rekord to 47 platform. Nie wiem, czy istnieje koniec -- prawdopodobnie nie, co jest typowe dla endless climbera. Jesli ten typ rozgrywki Ci odpowiada, sprawdz Doodle Jump -- klasyk gatunku z o wiele bogatsza mechanika. Mozesz tez zerknac na Icy Tower, ktora ustanowila standard tego typu gier. Wiecej platformowek w kategorii gry platformowe, a gry refleksowe w grach zrecznosciowych.

Czy Super W Gore jest warta poswiecenia czasu?

Tak -- pod warunkiem, ze akceptujesz jej ograniczenia i szukasz czystego wyzwania refleksowego.

To gra z kategorii "latwо zaczac, trudno opanowac". Brak ulepszyn, brak save'ow, brak litosci. Moim zdaniem to odswiezajace w erze, gdy kazda gra przeglądarkowa probuje wcisnac Ci system osiagniec i codzienne nagrody. Super W Gore mowi: "skacz albo spadaj". Nic wiecej.