Inwazja Na Planetę

Inwazja Na Planete -- uproszczony shoot'em up z automatycznym strzelaniem

Inwazja Na Planete to gra zrecznosciowa typu shoot'em up, w ktorej sterujac samolotem odpierasz fale najeczcow z calkowicie automatycznym ogniem i sterowaniem opartym na przeciaganiu. Gracz dotyka lub klika samolot i przesswa go po ekranie -- reszta dzieje sie sama. Strzaly lecą automatycznie, a jedyne zadanie gracza to pozycjonowanie statku w bezpiecznym miejscu.

Ocena 2.5 na 5 przy 2 recenzjach to najnizsza nota w calej grupie gier inwazyjnych. Bede bezposredni: ta ocena jest adekwatna. Gra redukuje shoot'em up do absolutnego minimum -- do punktu, w ktorym przestaje byc gra, a staje sie interaktywna animacja z iluzja kontroli.

Jak dziala sterowanie w Inwazji Na Planete?

Sterowanie ogranicza sie do jednego gestu: dotknij samolot i przesun go tam, gdzie chcesz.

Drag control to mechanika znana z mobilnych shootrow typu casual -- palec lub kursor myszy ciagnie statek po ekranie. Strzaly sa w pelni automatyczne, bez mozliwosci wplywu na czestotliwosc, kierunek czy rodzaj ognia. Gracz jest wylacznie pilotem, nie strzelcem. To skrajna redukcja shoot'em upa -- usuwasz strzelanie z gry o strzelaniu. Czy to uproszczenie, ktore otwiera gre dla mlodszych graczy, czy pozbawienie gatunku sensu? Moim zdaniem -- drugie.

Input lag na drag control jest minimalny -- statek idzie za palcem/kursorem z akceptowalnym opoznieniem. Na telefonie dotyk dziala naturalnie, bo przeciaganie jest natywnym gestem mobilnym. Na komputerze klikanie i trzymanie lewego przycisku myszy jest mniej intuicyjne. Probowalem zagrac na komputerze -- po 5 minutach reka zmeczyla sie od ciaglego trzymania przycisku. Na telefonie ten problem nie istnieje.

Co wyroznia Inwazje Na Planete -- i czy w ogole sie wyroznia?

Nie wyroznia sie. To najprostszy mozliwy shoot'em up: przesun statek, strzaly lecą same, unikaj pociskow.

W odroznieniu od Inwazji Nieba, ktora oferuje dual-input control z karabinem i rakietami, Inwazja Na Planete nie ma zadnego systemu broni. W odroznieniu od Inwazji Niebianskiego Wojownika 2, ktora chociaz ma autofire, to przynajmniej daje czterokierunkowe sterowanie klawiatura, tutaj masz tylko drag. Mechanika jest tak uproszczona, ze trudno mowic o skill ceiling -- po 2 minutach gry osiagasz maximum tego, co mozesz zrobic. Potem jedyna zmienna jest predkosc wrogow.

Bullet pattern wrogow jest elementarny: pociski leca prosto w dol. Nie ma aimed shots, nie ma spirali, nie ma spread shots. Jedyne wyzwanie to gestosc pociskow, ktora rosnie z czasem. Safe spot istnieje prawie zawsze -- wystarczy trzymac sie krawedzi ekranu i okresowo wracac na srodek. Po odkryciu tej strategii gra traci jakakolwiek reszkte napięcia.

Czy Inwazja Na Planete jest odpowiednia dla dzieci?

Tak -- i prawdopodobnie to jedyna grupa docelowa, dla ktorej ta gra ma sens.

Drag control jest intuicyjny nawet dla 4-5 latkow. Automatyczne strzelanie eliminuje potrzebe koordynacji dwoch rak. Brak skomplikowanych zasad oznacza, ze dziecko moze grac od razu bez instrukcji. Grafika jest kolorowa i przyjazna -- samoloty i wrogowie wygladaja jak rysunki z kreskowki. Difficulty curve jest lagodny na poczatku, co daje mlodszym graczom czas na opanowanie przeciagania.

Problem w tym, ze nawet jako gra dla dzieci, Inwazja Na Planete jest uboga. Brak power-upow, brak roznorodnosci wrogow, brak systemu nagrod. Dziecko po 5 minutach zobaczy wszystko, co gra ma do zaoferowania. Dla porownania, inne casualowe shootery oferuja chociaz rozne typy wrogow i okazjonalne pickupy z bonusami.

Jakie sa glowne wady Inwazji Na Planete?

Lista wad jest dluzsza niz lista zalet. Zacznijmy od fundamentow.

Po pierwsze -- gra jest za prosta nawet na standardy casualowego shoot'em upa. Brak jakiegokolwiek systemu ulepszeni czy modyfikacji broni. Po drugie -- grafika, choc czytelna, wyglada na gotowe assety bez wlasnego charakteru. Sprity samolotow sa generyczne, tla sa statyczne, animacje eksplozji to 3-klatkowe petle. Po trzecie -- brak dzwieku (lub dzwiek tak cichy, ze nie zauwazalem go przez 10 minut gry). Po czwarte -- brak jakiegokolwiek systemu punktacji widocznego na ekranie podczas gry. Nie wiem, ile punktow zdobylem, nie wiem, jaki jest moj rekord, nie wiem, ile wrogow zabilem. Feedback jest zerowy.

Przyznam, ze po 15 minutach gry jedyne co czulem to obojetnosc. Gra nie irytuje -- jest zbyt prosta, zeby irytowac. Nie wciaga -- jest zbyt plaaska, zeby wciagac. Jest po prostu... tam. Istnieje. Dziala. Tyle.

Czy warto zagrac w Inwazje Na Planete zamiast innych shootrow?

Nie, chyba ze szukasz absolutnie najprostszego mozliwego shootera dla dziecka w wieku przedszkolnym.

Jesli masz wiecej niz 7 lat i jakiekolwiek doswiadczenie z grami, Inwazja Obcych oferuje klasyczna formule z wiekszym wyzwaniem. Inwazja Niebianskiego Wojownika 2 ma autofire jak tutaj, ale dodaje czterokierunkowe sterowanie klawiatura, co daje wiecej kontroli. Ocena 2.5/5 przy 2 recenzjach mowi jasno: nawet ci nieliczni gracze, ktorzy ocenili gre, nie byli przekonani. Shoot'em up jako gatunek wymaga napiecia, postepujacej trudnosci i satysfakcjonujacego feedbacku -- Inwazja Na Planete nie dostarcza zadnego z tych elementow w wystarczajacym stopniu.

Ile trwa rozgrywka i na jakim urzadzeniu grac?

Sesja trwa 3-7 minut. Telefon jest lepszym urzadzeniem niz komputer -- drag control jest naturalniejszy na dotyku.

Na komputerze ciagle trzymanie lewego przycisku myszy jest fizycznie meczace po kilku minutach. Na telefonie przeciaganie palcem jest naturalne i nie obciaza dłoni. Tablet jest optymalny -- duzy ekran plus dotyk daje najlepsza kombinacje widocznosci i kontroli. Gra nie ma save systemu, ale przy tak krotkiej rozgrywce brak zapisu nie stanowi problemu. Replayability jest niska -- po jednej sesji widziales juz wszystko.