Donny

Donny -- platformowa strzelanina z retro klimatem

Donny to gra platformowa z elementami strzelania, w ktorej sterujesz postacia za pomoca klawiszy A (lewo) i D (prawo) oraz strzelasz spacją. Na urzadzeniach dotykowych gra obsluguje sterowanie dotykiem. To klasyczna formula run-and-gun -- biegniesz, strzelasz, unikasz przeszkod -- znana z gier takich jak Contra czy Metal Slug, ale sprowadzona do przegladarkowego formatu.

Ocena 2.5 na 5 przy 2 recenzjach to druga najnizsza nota w tym batchu, ex aequo z Zakrzywionym Dziurkaczem 3D. I po kilku sesjach moge powiedziec, ze ta nota nie jest niesprawiedliwa. Gra ma fundamentalne problemy, ktore trudno zignorować nawet przy najwyzszej tolerancji na budzet przegladarkowy.

Jak dziala sterowanie w grze Donny?

A do ruchu w lewo, D do ruchu w prawo, spacja do strzelania -- trzy klawisze, cala gra.

Brak klawisza skoku. W platformowce. Powtorzmy: w grze platformowej nie ma skoku. To albo swiadoma decyzja projektowa (platforma bez skoku = pure run-and-gun), albo przeoczenie. W obu przypadkach efekt jest ten sam -- gracz porusza sie po plaszczyznie jak na torze kolejowym, a jedynym narzedziem interakcji sa pociski. Input lag na strzale (spacja) jest minimalny, ale predkość pociskow jest niska -- widac je lecace przez ekran, co daje czas na reakcje zarowno graczowi, jak i wrogom.

Na dotyku sterowanie jest problematyczne. Instrukcja mowi po prostu "Dotknij", bez wyjasnienia, jak mapowac trzy funkcje (lewo, prawo, strzal) na dotykowy interfejs. Probowalem na telefonie -- lewa polowa ekranu to ruch, prawa to strzal. Ale bez wyraznych stref dotykowych czesto strzelałem zamiast sie ruszac i odwrotnie. Wirtualne przyciski sa albo niewidoczne, albo nie istnieja -- w obu przypadkach jest to blad projektowy.

Co wyroznia Donny na tle innych gier platformowych?

Minimalizm dosiega tu granicy, za ktora zaczyna sie pustka.

Wiekszosc platformówek oferuje przynajmniej kilka mechanik: skok, dash, atak wrecz, power-upy. Donny ma ruch i strzal. Dwie mechaniki. Dwa klawisze (poza ruchem). To moze byc zaleta, jesli gra kompensuje prostote sterowania zlozonoscia poziomów -- ale tutaj poziomy tez sa proste. Wrogowie nadchodzą z jednej strony, strzelasz w nich, idziesz dalej. Difficulty curve jest niemal plaska: pierwszy ekran jest troche latwiejszy niz piąty, ale roznica jest marginalna. Nie ma tu momentu "aha", w ktorym gra zmienia zasady i zaskakuje.

Porownanie z klasykami run-and-gun jest nieuczciwe wobec Donny'ego -- Contra mialła setki wzorcow wrogow i bosow. Ale nawet w kontekscie gier przegladarkowych, Donny jest ponizej sredniej pod wzgledem roznorodnosci.

Jakie sa wady gry Donny?

Brak skoku, monotonia wrogow i zerowy feedback przy trafieniach -- trzy fundamentalne problemy.

O braku skoku juz pisalem. Monotonia wrogow: po 5 minutach gry widziałem ten sam typ wroga w kolko. Nie zmieniaja sie wzorce ataku, nie zmieniaja sie predkosci, nie pojawiaja sie nowe typy. To jak gra w szachy, w ktorych przeciwnik ma tylko pionki -- technicznie mozliwe, ale pozbawione glebi. Feedback przy trafieniu jest zerowy: wrog znika bez animacji, bez screen shake, bez dzwieku impaktu. Juice effect nie istnieje. Moje pociski trafialy we wrogow i ci po prostu... znikali. Bez eksplozji, bez rozbryzgu pikseli, bez niczego. To bylo jak strzelanie w chmury.

Przyznam, ze po 8 minutach gry wylaczylem z poczuciem zmarnowanego czasu. I nie mowie tego zlośliwie -- gra po prostu nie daje graczowi powodu do pozostania.

Czy Donny jest gra dla dzieci czy dla doroslych?

Tematyka strzelania sugeruje graczy w wieku 8+, ale mechanika jest na tyle prosta, ze 6-latek by sobie poradzil.

Problem w tym, ze ani dzieci, ani dorosli nie znajda tu wystarczajacej glebii. Dla dzieci brak jest kolorowego feedbacku i nagrod -- nie ma gwiazdek, odznak, deszczu konfetti po pokonaniu wroga. Dla doroslych brak jest wyzwania i progresji. Gra utyka w ziemi niczyjej miedzy grupami docelowymi, nie zadowalajac zadnej z nich pelni.

Sesja trwa 5-10 minut. Nie dlatego, ze gra sie konczy -- ale dlatego, ze gracz sie konczy.

Czy Donny dziala na telefonie?

Instrukcja wymienia dotyk jako opcje sterowania, ale implementacja jest slaba.

Bez wyraznych stref dotykowych gra na telefonie jest gra w ciemno -- dosłownie nie widzisz, gdzie sa przyciski. Probowalem na telefonie z ekranem 6.1 cala i po minucie wrocilem do klawiatury. Na tablecie moze byc lepiej (wieksze strefy dotykowe), ale nie testowalem. Donny to gra, ktora powinna byc grana wylacznie na klawiaturze -- i nawet tam nie zachwyca.

Jesli szukasz platformowek ze strzelaniem, kategoria gry platformowe oferuje znacznie lepsze tytuly. Fani strzelania moga tez sprawdzic strzelanki, gdzie znajda gry z prawdziwym systemem broni i progresja.